Vanaf de alternatieve startplaats de carpoolplaats in Dokkum werd om 18:45 uur het startsein geluid voor de alternatieve avondrit. Er werd nog even gediscussieerd over wie als voor- en wie als achterrijder zou gaan fungeren. Het resultaat was dat Simon de eerste helft van de rit voor zijn rekening zou nemen. Een onvoorbereide rit heeft zo ook weer zijn charme.
Via de klinkertjes op de Koarndyk werd koers gezet richting It Butenfjild. Als je wilt kun je daar al verassend veel kilometers maken. Op een verlaten hobbel de bobbel weggetje werd vrolijk gezwaaid en getoeterd naar een groepje passerende jeugd. Het tunneltje bij Veenwouden resoneerde goed en de 4 aanwezige cilinders lieten van zich horen. Via de Zomerweg bij Burgum naar Suwald en langs het water naar Burgum. Net voor Earnewald linksaf en de klinkers weer onder wielen. In Drachten was een stoppie.
Toen de voorrijder was gestopt was het niet lang wachten op de achterrijder en konden de beentjes worden gestrekt. Via smartphone werd een live verslagje gedaan over de rit tot dusver. Deze dienst wordt misschien in abonnementsvorm aangeboden vanaf volgend seizoen. Het ging goed, het enige wat stoorde dat er niemand in de midden kon rijden.
Voor- en achterrijder wisselden van plaats en de benzine stroomde weer van tank richting motorblok alwaar de kaboutertjes met kleine bekertjes hun werk deden, wat zijn ze toch zuinig onze japenese vrienden.
Via de Veenhoop bereikten we de Soarremoarre. Een prachtig weggetje tussen de Veenhoop en Nes (Boarnsterhim) met een fraai oorlogsmonument ter nagedachtenis aan het in 1941 neergehaalde Canadese vliegtuig. Het digitale klokje op het dashboard ging richting 21:00 uur en de magen vertoonden knorverschijnselen. Goutum werd bereikt en het stuur ging richting centrum Leeuwarden. Tussen weinig vertrouwenswekkende personen werd de Mac bereikt. Ondanks de stevig dalende temperatuur werd zelfs een groooote melksjeek genuttigd. In de avondschemering werd de weg van Lekkum naar Burdaard volop benut, heerlijk rijden zonder andere weggebruikers. In de Mieden tussen Blije en Holwerd wees een overijverige haas ons zo’n 2 minuten de weg. Een stevig tempo van 45 uur werd toch nog gehaald. In huize Meijer werd plaats gemaakt voor alle deelnemers en van de Heineken’s in de koelkast werd de dop gelicht.
Zeker voor herhaling vatbaar, namens alle deelnemers, Simon en Andre.